separuh aku

separuh hati aku mati untuk manusia bernama lelaki. aku takut, takut kalau aku tak kuat lalu aku balik ke jalan gelap suatu ketika dulu. aku risau. hati aku mati untuk kaum adam, aku takut. aku risau. aku tak kuat nak menghadapi sekali lagi gagal dalam bercinta. cukup! penat! letih! sakit! kenapa perlu aku rasa semua ni? lepas segala kebahagian aku serahkan, tapi aku terpaksa makan dan kutip sendiri hidangan yang aku hidangkan. tak apa lah, tuhan tu maha mengetahui, tahu yang aku mungkin akan sakit lagi. maka dia beri aku sakit yang terakhir kali. mungkin, lepas ni kalau kebahagian tu ada lagi, aku berharap ia kekal abadi. Awak, kenapa dari dulu kita kenal, awak tak tunjukkan siapa awak? kalau lah saya tahu hati awak sekeras ni, mungkin saya takkan kenal nama, rumah, mak ayah awak, =_,=. Saya doakan mak awak sihat sentiase, sedih sangat bila saya fikir pasal mak awak, saya sayang dia awak, ikhlas saya sayang mak awak. tapi awak tak pernah hargai kasih-sayang yang saya bagi. Dan sekarang, bila saya mula bangkit dengan perasaan sendiri, bayang-bayang awak, kenangan awak, mata, senyum awak semua buat sya sakit awak. Bila hati ni kuat untuk lupakan awak sepenuhnya, ada je suara-suara yang memanggil saya mengigati awak. Sekarang saya bahagia, tapi separuh hati saya mati untuk kaum sejenis awak. kesian die bila saya tahu dia ikhlas, tapi saya tetap tak dapat lupakan awak walaupun saya dengan dia. saya nak teruskan hidap tanpa awak dan kaum sejenis awak. tapi saya tak boleh, saya masih perlu untuk dicintai dan disayangi. saya rindu awak. tapi saya benci awak. saya tak mampu nak benci dan tak mampu nak cinta awak lagi. ajarlah saya untuk lupakan awak sepenuhnya, bagi lah saya ruang mencipta bahagia saya sendiri, tolong lah. kalau betul awak jodoh saya, suatu hari ini saya akan belajar mencintai awak sekali lagi sepenuh hati. awak bagi saya terlalu banyak sakit. terlalu.